ในวันที่อ่อนแอ
เข้าเรื่องเลยละกันนะ เมื่อวานเราโดนเจ้านายด่า ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะ แต่เจ๊แกว่า
เสียงดังลั่นทั้งชั้น1เลย ดังเลยคะดิฉัน ไม่อยากดังเลยลักษณะนี้เลยให้ตายสิ -*-
น้ำตาคลอแต่ก็พยายามกลั้นมันเอาไว้ไม่ให้มันออกมา (แต่สุดท้ายก็ออกมาอยู่ดี)
พี่ๆในแผนกก็พยายามเข้ามาปลอบใจ หัวหน้าก็มาดุๆบ่นๆนิดหน่อย แต่แกก็ช่วย
ทำอะไรไม่ถูกเลยตอนนั้น อากาศในออฟฟิศมันก็หนาวๆอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอแบบนี้ด้วย
หน้าชาเลย นิ่ง ค้าง ตอบอะไรไม่ถูก ได้แต่พยักหน้าตอบรับ ค่ะ ค่ะ ค่ะ .......
อึ้งไป คิดกับตัวเองว่า "นี่ฉันเหมาะกับตรงนี้หรือเปล่า?"
ทำไมถึงรุ้สึกว่าตัวเองไม่มีประสิทธิภาพเลย ทำไมทำพลาดอีกแล้ว ทำไม ทำไม?
แต่ก็พยายามคิดว่า ความผิดพลาดทำให้เกิดการเรียนรู้ เกิดการพัฒนา
ต่อไปมันก็คงจะดีขึ้นเอง ใช่มั้ย? ท้อเหมือนกันนะ เค้าหวังกับเรามาก แล้วเราทำได้ไม่ดี
เท่าที่เค้าหวังเท่าไหร่ เลยรุ้สึกdown มากกกกก.... T^T
----------
เปรียบเสมือนตอนนีี้อยู่ในห้องเรียนของโลกแห่งความเป็นจริง
มีแบบทดสอบเข้ามามากมาย แบบทดสอบที่ยากขึ้นทุกวันๆ
ต้องเตรียมตัว เตรียมพร้อม และเตรียมใจกับแบบทดสอบในแต่ละวัน
คะแนนที่ได้ คือมันทำให้เราแกร่ง อดทน และเก่ง มากขึ้น
ที่ทำได้ตอนนี้คือต้องอดทน ปัญหาทุกอย่างมีไว้เพื่อแก้
และฉันก็เชื่อว่าในทุกปัญหามีทางออก มันเป็นของคู่กันเหมือนขาวกับดำ
สู้ๆนะ Fighting!!!
ขอเป็นกำลังใจให้กับตัวเอง และกับทุกๆคนที่เข้ามาอ่านไดอารี่เราวันนี้คะ
TiKOpiA
17 ม.ค. 2010 เวลา 15:00 น.
what'swrong with you.